Podstawa programowa

Dawna podstawa programowa:

Przed rokiem 2009 nauka czytania i pisania była w praktyce rozdzielona na dwa lata. W zerówce dzieci poznawały litery, tak że na koniec roku wiele z nich potrafiło już czytać. Dodatkowo dzieci były przygotowywane do nauki pisania: ćwiczyły rączkę lepiąc plastelinę, wycinając i rysując np. szlaczki, uczyły się też zapisywać pierwsze proste wyrazy np. swoje imię. Edukacja w przedszkolu odbywała się poprzez zabawę. Dziecko uczyło się nowych umiejętności bez pośpiechu.
Oczywiście w różnych przedszkolach stosowano różne metody pracy, tak że poziom dzieci idących do szkoły nie był jednakowy. Poza tym same dzieci uczące się w zerówce w różnym tempie przyswajały nową wiedzę. W pierwszej klasie dzieci kontynuowały naukę czytania oraz zaczynały "na poważnie" naukę pisania, wszystkich znaków, w formie drukowanej oraz pisanej, stosując się do zasad kaligrafii. Pierwsze sztywne wymagania stawiane były dziecku dopiero po 3 klasie. Dlatego każdy uczeń miał czas aby w swoim tempie zdobyć podstawowe umiejętności.

Aktualna podstawa programowa:

Obecna podstawa programowa dla klas 1-3 zakłada, że okres nauki czytania i pisania będzie prowadzony jednocześnie. Budzi to poważne zastrzeżenia doświadczonych metodyków nauczania, psychologów i pedagogów. Polecamy opinię Doroty Dziamskiej

Aby dobrze opanować tak ważne umiejętności jak czytanie i pisanie, nie wolno działać pod presją czasu. Tymczasem podstawa programowa w przypadku 6latków oznacza pośpiech i brak czasu na niezbędne powtórki, konieczne dla prawidłowego utrwalenia wiedzy. Szczytne założenie, że nauka ma odbywać się przez zabawę nie jest realistyczne. W praktyce sześciolatek wysłany do pierwszej klasy musi zrealizować w ciągu roku program 2 lat. Siłą rzeczy jest sadzany w ławce aby nadganiać program i doścignąć pod każdym względem lepiej rozwinięte 7-latki. (Po przygotowaniu w zerówce, starsze nawet o dwa lata, lepiej rozwinięte fizycznie, społecznie intelektualnie etc.). Zapewnienia niektórych dyrektorów szkół, że program 1 klasy jest taki sam jak dawnej zerówki nie są zgodne z prawdą czytaj

Trzeba też pamiętać, że niektóre dzieci mają w starszych klasach ogromne roblemy z czytaniem, określane niekiedy jako "wtórny analfabetyzm". Zaniedbania na początku edukacji sprawiają, że dla wielu uczniów problemem stają się nie tylko lektury, ale także czytanie ze zrozumieniem krótkich tekstów np. poleceń. Duża liczebność klas, częsty brak fachowej pomocy psychologicznej, zbyt mała dostępność zajęć wyrównawczych oraz pomocy dla uczniów z dysfunkcajmi takimi jak dysleksja, dysgrafia a także ADHD, jest niestety codziennością polskiej oświaty, której nie zmienią ambitne założenia zwolenników wczesnej edukacji formalnej. Skoro nawet 7-latki nie zawsze radzą sobie z obowiązkami narzucanymi przez szkołę, jak mają temu podołać dzieci młodsze o rok?

Polecamy także: Podstawa programowa w IV klasie

-------------------

Możemy działać tylko dzięki Twojemu wsparciu! Twoja pomoc jest ważna.
 
Prowadzimy bezpłatne infolinie ekspertów i inne formy pomocy rodzicom. Jeżeli możesz wesprzyj nasze działania.
28 2490 0005 0000 4500 2748 0168
Fundacja Rzecznik Praw Rodziców
ul. Steinhausa 2/52, 02-747 Warszawa

 
Możliwe są też wpłaty on-line przez Dotpay

 

Wesprzyj nas